Mijn homage aan de onlangs overleden Hundertwasser
Land of
Men, Trees, Birds, and Ships - 1950 - Saint-Mandee/Seine
France
Bekende
woorden van de dichter Slauerhoff waren; 'ik woon alleen in mijn gedichten'.
Voor
Hundertwasser had de variant hierop kunnen zijn, 'ik woon alleen in mijn
creaties'.
Zijn afbeeldingen zijn zo speels, zo vrij en toch ook weer zo
organisch verbonden met alles wat groeit dat deze verbintenis zijn werkelijk
poëtisch thuis verraadt.
Hundertwasser was - net als Slauerhoff - een
gedreven reiziger en deze nomadische zielen omvatten de wereld in hun
totaliteit. Slechts een enkele keer gunnen ze zich een tijdelijke stop in de armen van een lief, of een inspirerende
vriend.
De afbeelding die ik als intro heb uitgekozen is een duidelijk
voorbeeld van zo'n verbintenis.
Tijdens
zijn eerste grote reis ontmoette Hundertwasser in Italië de franse schilder
René Bro en diens vrienden. Bro bekend om zijn ronde gezichten met
de hoge voorhoofden, en de daarin als vurige kolen afstekende amandelvormige
ogen, en Hundertwasser met zijn grote passie voor bomen vonden elkaar in
een gemeenschappelijk experiment. Samen werkten ze aan bovenstaand schilderij.
De tekening is van Bro, terwijl Hundertwasser het inkleuren voor zijn rekening
nam.Bij
de overige afbeeldingen heb ik ook het materiaal vermeld dat Hundertwasser
voor zijn creaties gebruikte. De PC is zeer wel in staat om mooie kleuren
weer te geven, maar wat geheel en al wegvalt is de structuur van de afbeelding,
terwijl deze nu juist zo belangrijk is in het werk van deze kunstenaar.
Arm
als hij in zijn begin jaren was, gebruikte hij alles wat voorhanden
was. Veelal zijn de creaties getekend op verschillende stukken rijstpapier.
Die later weer aan elkaar geplakt werden.
Toen
ik ergens in de 60-er jaren, in het stedelijk museum in Amsterdam, voor
het eerst een tentoonstelling van Hundertwasser bezocht, was het juist
dat zichtbare gestoei met zijn materialen dat de kunstenaar op een hele
intieme wijze nabij bracht.
Tot slot.
Gevleugelde woorden van Hundertwasser waren; 'alles is oneindig
eenvoudig, alles is oneindig mooi'.
Om
de essentie van deze zennerige uitspraak goed te kunnen begrijpen is het
interessant deze in het licht van zijn ontwikkeling te plaatsen.
Hier ontbreekt daarvoor de plek en de tijd. Het enige wat ik heb gepoogd
is uw nieuwsgierigheid naar meer te prikkelen.
Geloof me, de kunst van een man die bijna
direct kon profiteren van de erfenis van kunstenaars als Egon Schiele en
Gustav Klimt - die loodrecht tegenover het gedachtegoed van de
rationalist Loos stond - dát levert niet alleen heerlijk kijkgenot, maar
ook zeer interessant leesvoer op.